Resumé:
Wat vooraf ging.
Gedachten, emoties en fysieke belevenissen zijn nauw met elkaar verbonden.
Zij zijn onze natuur.
Wij zijn op weg naar een ‘feestleven’ naar constante vreugde en plezier.
‘ Wat we denken te zijn’ is ons imago, ons ego.
‘Dat wat we écht zijn’: dat zijn we zelf: ‘het zelf’.
Wij hebben twee ikken: ‘ons zelf’ en ‘ons ego’.
Ons ego speelt ons parten. Het is onze inbeelding, de schijnvertoning.
Wij kunnen positief denken en handelen.
Wat we denken wordt waar.
Wij zijn allemaal onderweg naar bewustwording.
Trichotomie
De mens heeft meerdere aspecten.
De basisaspecten zijn:
· De ziel, onze psyche: het emotionele aspect.
· Het lichaam: het fysieke aspect.
· Het verstand: het mentale aspect.
Het lichaam laat ons toe om relaties te maken.
Ons lichaam zoekt constant externe of interne aandacht.
Met ons verstand geven we aandacht en creëren.
Deze trichotomische driehoek werkt als een triangel, als men op één zijde slaat, dan gaan de andere twee meetrillen. Zij vormen één eenheid.
Evenwicht is de belangrijkste pijler voor ons geluk en welzijn.
Wij leven in een relatieve wereld. Alles staat in relatie tot de rest.
Er is yin en yang.
We letten er op om niet voortdurend te schommelen tussen deze twee polen.
Ons hoofd en ons lichaam vormen twee polen.
Het evenwichtspunt is ons hart, ons emotioneel lichaam.
De creator, ons verstand, houdt van zijn creaties en het schepsel bemint de schepper.
Het evenwichtspunt is: de liefde, in ons hart.
Meervoudigheid (Differentiatie)
Elk van onze drie aspecten heeft twee kanten.
De linker- en rechterkant van ons lichaam. Links yin, rechts yang
Onze hersenen bestaan uit twee helften: de linker is het centrum van ons logisch en mathematisch denken. De yange mentaliteit.
De rechterhersenhelft is het centrum van het muzische denken en is verbonden met de linker- of vrouwelijke lichaamshelft.
Onze ziel -met haar echt en gefantaseerd zijn - heeft twee tegengestelde kanten. De bewuste en de onbewuste kant.
Het zelf is in de absolute wereld en het ego in de relatieve.
Op die manier kan men de mens voorstellen als een zeskant.
Evenwicht = Gezondheid
Deze zeshoek is regelmatig als de mens in evenwicht is.
Onze linker- en rechterlichaamskant worden evenwichtig door hen te oefenen en tweehandig te worden.
Door zowel ons muzisch als ons logisch denken te gebruiken worden wij evenwichtige scheppers.
Wij gaan steeds verder in bewustwording en ons onbewustzijn schijnt te groeien, met de toename van onze bewustwording.
Onze triangel is hier een ‘hexangel’ geworden, maar trilt evenzeer gelijktijdig op al zijn zijden.
Ik realiseer mezelf.
Ik realiseer mijn zelf
Als ik mij realiseer dat ik mijn zelf realiseer, dan heb ik mezelf gerealiseerd.
Scheppen
MaterieWij leven in een wonderlijke wereld. Alles verandert voortdurend. Het wordt gecreëerd; gerecreëerd of gediscreëerd .
Deze fysische wereld heeft aparte eigenschappen, hoewel hij uit energie bestaat.
De energetische eigenschappen, van de materie, zien we in al haar facetten. Wij zien hoe planten; dieren en mensen zich bewegen; groeien; zich voeden; zich voortplanten; enz., maar we bemerken ook dat er leven zit in elk onderdeel van deze entiteiten. Zelfs in de zogenaamde levenloze stoffen. Kristallen bijvoorbeeld groeien.
Alle materie bestaat uit atomen. Atomen (of elementen) bestaan uit een kern en elektronen. De elektronen vormen een waarschijnlijkheidswolk rond de kern. Zij bevinden zich steeds op andere plaatsen, die zich ergens rond de kern bevinden. Deze plaatsen kunnen dichter of verder van de kern verwijdert liggen . De elektronen hebben een negatieve (yinne) lading t.o.v. de kern. Zij schijnen zo snel te bewegen dat wij het -totnogtoe -niet kunnen vaststellen .
Wij moeten wel toegeven hier met een sterke energie te maken te hebben.
De atoomkern bestaat dan weer uit positronen en neutronen, die zo sterk met elkaar verbonden zijn dat ze, bij splitsing een atoomontploffing teweegbrengen.
Hoe kan energie - straling dus, zoals: licht of radiogolven - getransformeerd worden tot materie?
Daarvoor gaan wij op onderzoek met een cyclotron.
Eerst nog even vermelden dat de huidige wetenschap nog geen duidelijke lijn kan trekken tussen wat straling is en wat een elementair deeltje.
Zo kennen wij het zichtbare licht als straling, maar ook als fotonen. Dit zijn deeltjes, die bijvoorbeeld op een gevoelige plaat, een foto kunnen laten verschijnen.
En vliegen elektronen, als deeltjes, door de televisiebuis en slaan neer op het scherm, in de vorm van een lichtpuntje.
Nu zegt men dat straling geen materie is, maar een deeltje wel.
Kijk wat ik in de encyclopedie hierover vond:
“Versnellingsmachine, ook deeltjesversneller, versneller of accelerator: Een machine waarmee elektrisch geladen deeltjes, zoals elektronen, atoomkernen of ionen, in bundels kunnen worden versneld om ze met een bepaalde hevigheid (energie) te doen botsen met andere deeltjes. Hierbij kunnen de deeltjes worden verstrooid of processen als kernreacties en reacties tussen elementaire deeltjes veroorzaken. Bij zeer energierijke botsingen kunnen nieuwe deeltjes worden gevormd, die veelal bijna onmiddellijk uiteenspatten in twee of meer andere deeltjes. De - bij de botsingen ontstane (zgn. secundaire) deeltjes - kunnen op hun beurt weer botsingsprocessen inleiden. ”
Met een versnellingsmachine maakt men nieuwe materiedeeltjes, maar wij mensen doen veel sterkere dingen. Als fysici bijvoorbeeld licht onderzoeken en ze zoeken fotonen, dan vinden zij die. En zoeken ze straling, dan vinden ze straling. Het hangt gewoon af van hun intentie. (Daar bestaan zeer sterker verhalen over. (Later misschien meer.) Idem voor elektronen. Volgens wat men wil vinden –deeltjes of stralen - dat vindt men.
Wij kunnen van ‘niet materie’ materie maken door onze aandacht, door ons denken.
Uit energie wordt materie geboren.
Holografie
Een mooi symbool voor het ontstaan (of beter: het bestaan) van onze materiële werkelijkheid is de holograaf.
Een holograaf is een toestel om driedimensionale beelden, in de ruimte te projecteren.
Eerst moet men -zoals in de fotografie - holografische foto’s maken.
Dit doet men door met een laserstraal, door een straalsplitser - een halfdoorlatende spiegel - te schijnen en de ene helft, via spiegels en een diffusielens, op een gevoelige plaat te laten vallen. De andere (weerkaatste) helft laat men via een andere diffusielens op het voorwerp (dat men wenst te fotograferen) weerkaatsen en op dezelfde gevoelige plaat terechtkomen.
Op de gevoelige plaat ziet men na ontwikkeling (denk aan het negatief – of positief, bij dia’s -) een patroon van concentrische cirkels verschijnen. Het lijkt helemaal niet op het gefotografeerd beeld, maar meer op een plas water, waar men een handvol kiezelsteentjes in geworpen heeft .
Als men nu met de holograaf, door deze holografische plaat schijnt, dan verschijnt er in de ruimte, waar de twee halve laserstralen botsen, een driedimensionaal beeld, identiek aan het gefotografeerd beeld, maar bestaande uit monochromatisch licht.
Het is prachtig om zien. Men kan er rond lopen en men ziet het voorwerp zoals het oorspronkelijke, maar zuiver in sprookjesachtig licht.
Nu is men al een stap verder. Men kan bepaalde plastische stoffen met zulke holograaf bestralen en deze stoffen smelten en nemen de vorm van het beeld aan. Aldus creëert men materiële voorwerpen door lichtstraling.
Nu nog even verder fantaseren: Als men een holografische film maakt van bewegende dingen: voertuigen; dieren; mensen enz., dan kan men die ook projecteren en een levende wereld laten ontstaan.
(Ik heb dit procédé al 'holociné' gedoopt.) Dan nog geluid er bij. Niet denkbeeldig.
Geuren en kleuren. Bijna reëel, niet?
Er is nog één opvallende eigenschap aan holografie, die ik niet mag achterwege laten.
Als men zo een holografische dia in twee – of zelfs meer stukjes - snijdt en er eentje projecteert dan verschijnt er steeds HET VOLLEDIGE BEELD.
Het is, in zover ik weet, het enige verschijnsel dat de holistische eigenschap van het absolute Zelf: ‘elk onderdeel geeft het geheel weer’ in zich draagt.
Het is deze eigenschap, die wij ook in onze ziel, in ons zelf, herkennen: Mijn zelf is identiek aan jouw zelf is ≡ aan het zelf van mijn buurman ≡ aan het universele Zelf, Hét Zelf.
Dat is de reden waarom ons ‘zijn’ ook ‘holistisch’ wordt genoemd.
D. Joris
(’t Vervolgt)
· Ik kies de goede kant van het leven.
· Ik weet dat ik steeds spirituele leiding ontvang.
· Ik weet dat dé Almacht, in dé heilgevende Geest, voor mij een weg zal maken waar er geen schijnt te zijn!
· Ik vermag alle dingen door Christus die mij kracht geeft!
